Geschiedenis van Middachten

De geschiedenis van Kasteel Middachten gaat terug tot het jaar 1190, toen Jacobus de Mithdac er een ‘vrij goed’ bewoonde. Op de plek van het huidige huis ontwikkelde zich in de loop der jaren een middeleeuwse burcht die verschillende malen werd vernietigd en weer opgebouwd. Eind 17de eeuw kreeg het huis zijn huidige paleisachtige vorm toen veldheer Godard van Reede-Ginkel, eerste graaf van Athlone, de burcht liet verbouwen tot een van de fraaiste buitenhuizen van Nederland.

Middachten als verdedigingswerk

Kasteel Middachten ligt strategisch tussen de hoge Veluwezoom en het lage moerassige land in een lus van de rivier de IJssel. Het middeleeuwse kasteel werd gebouwd op een uitstekende locatie voor een verdedigingswerk. Het versterkte huis met grachten, torens en dikke muren bood de bewoners bescherming.

Vrij goed

Middachten wordt voor het eerst genoemd in 1190 als vrij goed van Jacobus de Mithdac. Aan het begin van de 14e eeuw droeg Everardus van Middachten de bezitting (ter bescherming) over aan Reinald Graaf van Gelre. Hij ontving het vervolgens van de graaf in leen terug.

Vererving

Bijzonder is dat Middachten nooit is verkocht. Het is vererfd in zowel de mannelijke als de vrouwelijk lijn en het was achtereenvolgens in handen van de geslachten Middachten, Steenre, Raesfelt, Reede, Bentinck en nu Ortenburg.

Rampjaar 1672

In 1666 trouwde erfdochter Ursula Philippota van Raesfelt met Godard van Reede-Ginkel. De Franse overheersing die in 1672 haar hoogtepunt bereikte, maakte dat Middachten in bezet gebied kwam te liggen. De Fransen legden Middachten een brandschatting op, een vorm van losgeld dat betaald moest worden om het kasteel te behouden.

Verbouwing

Godard van Reede vocht in dienst van stadhouder-koning Willem III een aantal jaar in Engeland en Ierland. Van de koning ontving hij de titels graaf van Athlone en baron van Aughrim. Architecten Jacob Roman en Steven Vennekool zorgden voor het ontwerp van de grootschalige verbouwing van huis en tuinen.

Onveranderd

Het uiterlijk van het kasteel is na deze verbouwing van 1694-1697 niet meer wezenlijk veranderd. Het interieur van het kasteel is onder invloed van de smaak van de verschillende bewoners door de eeuwen heen een aantal keren aangepast en gerestaureerd. Daarnaast blijkt uit o.a. wetenschappelijk onderzoek dat de indeling van het onderhuis meerdere malen aan de eisen van de tijd is aangepast.

Twee kastelen, één geschiedenis

Kasteel Amerongen en Kasteel Middachten zijn al eeuwen met elkaar verbonden. Hoe en waarom leest u in een digitale versie van het boekje ‘Twee kastelen, één geschiedenis’.

Download hier het boekje.